Μαζική απόρριψη αξιολογήσεων υπαλλήλων που κρίθηκαν ως άριστοι
Αθήνα, 30-9-2026
Αρ. πρωτ.:38
Η αξιολόγηση ως μηχανισμός πειθάρχησης και αποκλεισμού και «αρίστων»
Ακόμη μία φορά επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις μας για τον αντιδραστικό ρόλο της «στοχοθεσίας – αξιολόγησης» που επιβάλλεται στο δημόσιο και που με τον ισχύοντα «νόμο Βορίδη», ο προσχηματικός χαρακτήρας της, η κοροϊδία και οι επικίνδυνες προεκτάσεις της έχουν χτυπήσει κόκκινο.
Η μαζική απόρριψη αξιολογήσεων υπαλλήλων μέσα στο κατακαλόκαιρο που κρίθηκαν από τις υπηρεσίες τους ως άριστοι αποδεικνύουν τα λεγόμενα.
Ούτε το 10% δεν κρίθηκε θετικά από την αρμόδια Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών !!!
Υπάλληλοι με αποδεδειγμένη υπηρεσιακή επάρκεια, υψηλό αίσθημα ευθύνης και ουσιαστική προσφορά δεν αναγνωρίζονται ως «άριστοι», όχι επειδή υστερούν σε προσόντα ή απόδοση, αλλά επειδή δεν κρίνεται επαρκής η αιτιολογία από τους αξιολογητές προϊσταμένους!!!
Αποδεικνύεται και στην πράξη και με αυτό τον τρόπο ότι η αξιολόγηση:
- δεν επιβραβεύει κατ’ ανάγκη τους πραγματικά άριστους ή ίσως και τους πιθανούς διεκδικητές θέσεων ευθύνης,
- δεν αποτελεί εργαλείο βελτίωσης των δημόσιων υπηρεσιών αλλά μετατρέπεται σε μέσο ελέγχου, πειθάρχησης και διαμόρφωσης σχέσεων εξάρτησης μέσα στους χώρους εργασίας.
Η σύνδεσή της, μάλιστα, με το σύστημα στοχοθεσίας και τα χρηματικά μπόνους εντείνει ακόμη περισσότερο τον ανταγωνισμό μεταξύ συναδέλφων, υπονομεύει τη συλλογικότητα και καλλιεργεί ένα κλίμα ανασφάλειας και υποταγής. Το αντιδραστικό αυτό πλαίσιο ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με τον πρόσφατο νομοθέτημα της κυβέρνησης με τις αλλαγές στο βαθμολόγιο, στις διαδικασίες επιλογής Προϊσταμένων και στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Όσοι απορριφθήκατε από την αρμόδια Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών, παρά το γεγονός ότι είχατε προταθεί ή θεωρείτε ότι πληροίτε τα ουσιαστικά κριτήρια της άριστης αξιολόγησης, προφανώς και δεν μπορέσατε να καταθέσετε ένσταση, αφού ένσταση προβλέπεται μόνο για τους υπαλλήλους με χαμηλή αξιολόγηση.
Η συνειδητή όμως απόρριψη της αντιδραστικής «στοχοθεσίας-αξιολόγησης» αποτελεί απάντηση στην κατεύθυνση που χαράσσει ο «νόμος Βορίδη», ο οποίος, μέσα από τη στοχοθεσία και τη σύνδεσή της με τα μπόνους παραγωγικότητας, εισάγει τη λογική των λίγων «εκλεκτών» και των πολλών «αόρατων», αντί της ουσιαστικής αναγνώρισης της καθημερινής προσπάθειας όλων των εργαζομένων που κρατούν όρθιες τις δημόσιες υπηρεσίες, παρά την υποστελέχωση και την εντατικοποίηση της εργασίας.
Οι πραγματικά άριστοι δεν έχουν λόγο να σιωπούν -Καμία αποδοχή της λογικής των «αρεστών».